ISRAEL VS. PALESTINA – HET BEEST AAN BEIDE KANTEN

Ik hoop dat ik niemand verras met de stelling dat seksueel geweld tegen wie dan ook niet deugt. Als er ook maar het geringste vermoeden van bestaat, onderzoek je het serieus. Is het bewezen, dan bestraf je het.

De voorbije weken verschenen kort na elkaar twee huiveringwekkende verslagen. Het eerste – maandag 11 mei in The New York Times – over seksueel geweld door Israëli’s tegen Palestijnen. Het tweede op dinsdag 12 mei over verkrachtingen door Hamasstrijders op 7 oktober 2023 en daarna.

Je eerste reflex als mens met een hart in je lijf: voel mee met de slachtoffers. Je tweede reactie: laten we kijken of het klopt, juist als de daders zich aan jouw kant bevinden. Actie 3… Juist ja: die daders in de kraag vatten, en zorgen dat ze het niet meer doen. Daarmee zend je ook het signaal uit dat seksueel geweld nooit maar dan ook nooit gerechtvaardigd wordt door welk doel dan ook.

In plaats daarvan valt op hoe aan de frontlijnen van het conflict tussen Israël en Palestina, er een pavlovreactie ontstaat. ‘Ons lijden is erger!’ ‘Jullie beschuldiging kan niet kloppen!’ ‘Wij zouden zoiets nooit doen!’

Mijn antwoord: als je niets te verbergen hebt, gedraag je dan ook niet alsof er iets valt te verbergen. Laat onafhankelijk onderzoek toe, zodat iedereen weet dat je niks te verwijten valt. En blijken ‘jouw’ mensen toch veranderd in de beesten die ze zeggen te bestrijden, toon dan alsnog je menselijkheid. Daarvoor is het nooit te laat.