Sterven als een stoïcijn

Er is een verhaal over een leerling die zijn zenmeester voortdurend blijft vragen naar de dood. Hoe is die? Wat komt erna? Hoe ziet dat eruit, en hoe voelt het? Op een gegeven moment is de meester er wel klaar mee, en zegt hij: ‘Hoe kan ik je hierop een antwoord geven? Ik ben misschien je meester, maar ik ben toch niet dood?’ Het blijft een filosofisch én praktisch probleem: achterhalen wat het betekent om dood te zijn. Misschien kunnen we het beter hebben over hoe het is om te leven met het besef dat je dood gaat, en over wat sterven ons over het leven leert. Op 12 mei spreek ik in Dronten over ‘Sterven als een stoïcijn.’ Je kunt erbij zijn. En nu maar hopen dat ik lang genoeg leef om het te vertellen…